Alışkanlık takipçin neden karmaşık olmak zorunda değil

Basit bir alışkanlık takipçisi neden daha iyi işler

Hiç bir alışkanlık takip uygulaması indirip bir hafta kullandıktan sonra bıraktın mı? Sorun irade gücün olmayabilir. Uygulama olabilir. Sade bir araç, tıka basa özellik dolu olanlardan çoğu zaman daha iyi iş görür.

Daha çok özellik, daha az kullanım

Kulağa ters geliyor ama insanlar birkaç özelliği olan bir uygulamayı, düzinelerce özelliği olandan daha istikrarlı kullanıyor. Ayarlarda gezinmek, kategori seçmek, seçenek ayarlamak birikir; sonunda kaydın kendisi yük olur.

Karar yorgunluğu alışkanlığı öldürür

Uygulamayı her açtığında “Hangi kategori?”, “Kaç puan?”, “Hangi etiket?” gibi seçimlerle karşılaşıyorsan beynin enerji yakıyor. Az seçenek, kolay eylem demek; basit bir takipçinin uzun vadede karmaşık olanı geçmesinin sebebi bu.

Karmaşık uygulamalar ödev gibi gelir

Yeni uygulamanın heyecanı, iş bir yükümlülüğe dönüşünce çabuk söner. Kayıt tutmak ödeve benzediği an insanlar uygulamayı açmayı bırakır.

TapDiary'nin yolu: bir düğme, bir dokunuş, bitti

TapDiary bilerek sade. Bir düğme kur, bir şey olduğunda dokun. Seri tutma baskısı yok, oyunlaştırma yok. Kayıt tutmak yapılacak iş olmaktan çıkıp doğal bir hareket olur.

Serilerin tuzağı

Birçok uygulama seni motive etmek için seri kullanır ama bu ters tepebilir. Bir gün kaçırırsın, suçluluk duygusu seni büsbütün bıraktırır. TapDiary'de seri yok. Dün kaydetmedin mi? Bugün dokun, yeter.

İlk kaydına 10 saniye

Bazı uygulamalar başlamak için beş dakikalık tanıtım gezdiriyor. TapDiary indirdikten 10 saniye sonra ilk kaydını tutmanı sağlıyor.

Uygulamayı açınca karşına tek bir ekran çıkar

Bizim gördüğümüz

Uzun vadede devam edenler genelde en sade araçları kullanıyor. Kayıt tutmak bir form doldurmak yerine bir dokunuşa indiğinde, hatırlaman gereken bir iş olmaktan çıkıp öylece yaptığın bir şeye dönüşüyor.